• +31 (0)164 - 247 758
  • info@stsamenwerken.nl

Nieuws

Van rij-instructeur naar toezichthouder

Beste lezers, mijn naam is Joost Ubachs, 56 jaar en sinds 2010 werkzaam bij Stichting Samenwerken bij de afdeling Toezicht/beveiliging. Hiervoor ben ik ruim 20 jaar werkzaam geweest in de rijinstructie. Van 1985 tot 1989 was dat bij Defensie op legerplaats Ossendrecht. Daarna tot 2002 bij Verkeersschool Mattemburgh uit Bergen op Zoom en tot 04 september 2008 bij rijinstructie Senda uit Roosendaal. Op 4 september 2008 kreeg ik een acute uitval van de linkerkant van het evenwichtsorgaan. Na 1 jaar ziekenhuis in en ziekenhuis uit kwamen ze in Apeldoorn in het duizeligheidscentrum er achter wat er aan de hand was. Dit was ook meteen het einde van de rijinstructie. Nu moest ik gaan re-integreren en ben ik begonnen aan de opleiding beveiliger 2. Na het theoretisch gedeelte moest ik stage gaan lopen om daarna de examens te kunnen doen, om hiermee de opleiding beveiliger 2 af te ronden. Het vinden van een stage plek was niet makkelijk. Ik had al een aantal beveiligings bedrijven gebeld maar die zeiden allemaal dat ik welkom was als ik het diploma beveiliger 2 had gehaald. Stichting Samenwerken stond ook op mijn lijstje en ik heb daar toen een E-mail naar toe gestuurd.

Ik kreeg al snel antwoord en mij werd gevraagd om te bellen naar M. Verstraten voor info. Ik heb Mario gebeld en die zei door de telefoon dat hij mij kende. Ik vroeg hem waar hij mij dan van kende en hij zei dat hij in 1986 in het leger van mij rijles had gehad. Ik had in al die jaren aan veel verschillende mensen auto en motor rijles gegeven dus ik kon me de naam Mario Verstraten niet meer voor de geest halen. Wij hebben een afspraak gemaakt in fietsenstalling het Vierkantje waar op dat moment Mario aan het werk was. Toen ik binnen kwam herkende ik Mario nog wel. Wij hebben bij gepraat en van het een kwam het ander. Mario gaf mij een stage plek waardoor ik mijn opleiding af kon maken. Guru Bholansingh, die ook nog steeds bij de Stichting samenwerken als coördinator/praktijkopleider werkt, was mijn praktijk opleider. Guru heeft mij de kneepjes van het vak beveiliging op een zeer professionele manier bijgebracht. Toen ik klaar was met de opleiding vroeg Mario of ik bij de Stichting Samenwerken zou willen blijven als coördinator/praktijkopleider. Hier had ik wel oren naar en heb dit aanbod dan ook met beide handen aangegrepen. Dit is nu al weer zo’n 9 jaar geleden en ik werk nog steeds elke dag met veel passie en toewijding bij Stichting Samenwerken om er voor te zorgen dat de mensen die komen voor hun opleiding beveiliger 2, dit met een diploma kunnen afronden. 
Joost Ubachs

Droombaan

Op 1 september is Desiree bij de stichting in dienst gekomen als receptioniste. Daarmee ging er een langgekoesterde droom van de stichting in vervulling. De balie heeft binnen de stichting van oudsher een leerwerk- functie. De bemensing ervan bestond uit deelnemers die enige administratieve affiniteit hadden. Daarmee hadden we echter geen continuïteit op die plaats. Die situatie kon niet voortbestaan en daarom hebben we Desiree gevraagd voor ons te komen werken. Desiree is zelf ooit als deelnemer begonnen bij de stichting, we zijn er trots op dat we samen zo’n succesvol traject hebben doorlopen. Hoe blij Desiree zelf is kun je hieronder lezen.
 
Desiree“Jij hebt echt een droombaan. Sleutels uitgeven en voor de rest alleen maar zitten en computerspelletjes doen”, is iets wat ik meer dan eens te horen krijg.

Ik denk niet dat het gewaardeerd wordt als ik computerspelletjes tijdens werktijd ga doen.
Wel ga ik elke dag met plezier naar mijn werk als receptioniste.
Waarom?
Ik mag leren van zo veel culturen, gebruiken en talen van mensen die hier werken.
Ik mag mensen gerust stellen die met zenuwen zitten te wachten voor een (intake) gesprek.
Ik mag trots zijn op mezelf omdat ik mijn geduld heb kunnen bewaren als er 10x dezelfde vraag gesteld wordt en de ander nog steeds niet tevreden is met mijn antwoord.
Ik mag degene die belt met een prangende vraag, verder helpen waardoor ze tevreden het gesprek kunnen beëindigen.
Ik mag zorgen voor orde en overzicht in allerlei noodzakelijke documentatie.
Ik mag een schakel zijn tussen allerlei mensen.
Ik mag ontzettend lachen met iemand die me met zo veel geduld dat ene buitenlandse woordje wil leren en ik het na 20x nog steeds verkeerd uitspreek.
Ik mag iedereen een fijne avond wensen na een werkdag.
Ik mag de waardering zien op iemand zijn gezicht als ik met belangstelling vraag of ze zich weer beter voelen als ze  weer komen werken na een week griep.
Ik mag samen werken met ontzettend fijne mensen die allemaal, ieder op zijn eigen manier, mijn dag nog een stukje mooier maken.
Zeg nou zelf, als je zo veel leuke dingen mag doen elke dag; wie heeft er dan computerspelletjes nodig?