• +31 (0)164 - 247 758
  • info@stsamenwerken.nl

Onze verhalen

Het is hier nooit saai

Desiree is een alleenstaande moeder met vier kinderen. Toen ze door haar klantmanager van de ISD Brabantse Wal bij Stichting Samen Werken werd aangemeld was haar leven vol hectiek en weinig stabiel.
Ze begreep dat het nodig was, zeker voor haar kinderen, dat haar leven in rustiger vaarwater moest komen.
Samen met een van onze begeleiders begon ze aan een traject om de weg terug te nemen naar een zelfstandig en onafhankelijk bestaan. In die beginperiode kwam ze een keer per week naar onze vestiging voor een gesprek. Met haar begeleider besprak ze hoe het met haar ging, hoe ze structuur kon aanbrengen in de chaos en over mogelijke oplossingen voor haar problemen.
Zo ging het steeds beter en in korte tijd had ze van allerlei praktische zaken geregeld… alleen daarbij was zij zichzelf vergeten. Ze moest leren dat het belangrijk is waardering te hebben voor wie je bent, zonder dat kom je niet verder. Ook dat besprak ze met haar begeleider en zo kon ze uiteindelijk de volgende stap zetten.
Voortaan kwam ze een ochtend per week naar Stichting Samen Werken. Aan de demontagetafels, gewoon om ritme op te doen en sociale contacten op te bouwen. Het beviel haar goed en al snel kwam Desiree zelf met het verzoek om meer te gaan doen. Ze was vastbesloten om slagen te maken. Helaas kon ze daarna een tijd iet naar de stichting komen.
Maar sinds een half jaar werkt ze nu achter de receptie, dat doet ze ontzettend goed. Ze werkt zelfstandig en toont initiatief. Ondertussen gaan de gesprekken met haar begeleider door en wordt een vinger aan de pols gehouden bij de thuissituatie.
Desiree heeft het uitstekend naar haar zin in haar functie van receptioniste, ze houdt van de contacten met al die verschillende mensen uit al die verschillende culturen die binnen Stichting Samen Werken vertegenwoordigd zijn.
“Het is hier nooit saai, als ik aan een mooie toekomst voor mezelf denk, dan zou ik graag bij Stichting Samen Werken in dienst willen komen. Eerst als receptioniste, maar ik zou willen doorgroeien en studeren om werkleider of trajectbegeleider te kunnen worden”.

 

 

 

“Het is hier gezellig!”.

Layla is 9 jaar in Nederland, in 2009 kwam ze aan bij het AZC Ter Apel in Friesland, alleen! Haar vader werd vermoord, haar moeder is vermist, een zus woont in Kenya, haar man was gedwongen in Somalië te blijven. Ze heeft ruim 6 jaar in het AZC gezeten, heeft er haar inburgering gedaan en gehaald.
Drie jaar geleden is ze in Bergen op Zoom neergestreken. Een jaar later heeft haar man zich bij haar gevoegd. Hij volgt momenteel Nederlandse taal lessen aan het Zoomvlietcollege.
Layla zelf volgt twee ochtenden per week de lessen Nederlands die bij Stichting Samen Werken via het Taalpunt worden gegeven. Haar beheersing van de taal was wat weggezakt. Nu na een jaar is ze enorm vooruit gegaan. Een knappe prestatie voor iemand die in haar eigen land door de oorlog slechts één jaar basisonderwijs heeft gehad.
Layla heeft het prima naar haar zin bij Stichting Samen Werken, ze lacht veel en ze wil overal aan meedoen. “ Het is gezellig hier”, zegt ze.
Een ochtend in de week is ze te vinden in het naaiatelier, waar ze les krijgt in kledingherstel, maar waar ze ook leert zelf kleding te ontwerpen en te maken. Ze is bezig een overhemd voor haar man te maken.
Daarnaast volgt ze een training in de schoonmaak, ze hoopt hiervoor binnenkort een certificaat te behalen. Mogelijk gaat ze daarna zelf mensen intern opleiden om schoon te maken.
Layla zou graag weer gaan werken, in Somalië werkte ze een tijd op de groenteafdeling van een supermarkt. Hier wil ze graag werken als schoonmaakster.
Ze beseft dat ze daarvoor nog wel heel veel ervaring zal moeten opdoen, de stichting begeleidt haar daarbij. Daarnaast is ze zich ervan bewust dat ze aan haar Nederlands moet blijven werken. Wat dat betreft is het fijn dat haar man ook bezig is met het leren van de taal. Zo kunnen ze thuis samen oefenen en praten over de boeken die Layla leest over Nederlandse geschiedenis en gewoonten.
Wat ze prettig vindt in Nederland is dat man en vrouw gelijk zijn.
“Het weer in Somalië is beter, maar hier voel ik me veilig, het is hier rustig, hier kan ik de slapen zonder bang te hoeven zijn”.